Credit Manager Magazine 2/2022

r. pr. Michał Siembab Specjalizuje się w prawie budowla- nym, w prawie nieruchomości, obsłu- dze prawnej procesu inwestycyjnego oraz w postępowaniach administra- cyjnych i sądowych. Reprezentował klientów w licznych postępowaniach administracyjnych i sądowoadmini- stracyjnych związanych z prowadze- niem procesu inwestycyjnego, w tym w postępowaniach dotyczących decy- zji środowiskowych, warunków zabu- dowy i pozwoleń na budowę. Uczest- niczył w licznych projektach zwią- zanych z badaniem stanu prawnego nieruchomości. Ma bogate doświad- czenie w prowadzeniu sporów sądo- wych związanych z realizacją inwe- stycji budowlanych, w tym realizo- wanychwoparciuowarunkikontrak- towe FIDIC. Był pełnomocnikiem zarządcy narodowej sieci kolejowej w kilkudziesięciu sprawach sądowych związanych z modernizacją linii ko- lejowych. Przed podjęciem współpra- cy z GKR Legal przez wiele lat pra- cował w dużej polskiej kancelarii prawnej, a także był zatrudniony w jed-nej z największych polskich spółek kapitałowych jako radca praw- ny w dziale spraw procesowych. Świadczy obsługę prawną także w ję- zyku angielskim. 55 CREDIT MANAGER MAGAZINE LUTY / FEBRUARY 2022 Po pierwsze, w takiej sytuacji (a także gdy z informacji uzyskanych od kredytobiorcy wynika, że na dzień zawarcia kredytu konsu- menckiego konsument miał zaległości w spła- cie innego zobowiązania pieniężnego wyno- szące powyżej 6 miesięcy, a kredyt konsu- mencki nie został wykorzystany w celu spłaty tej zaległości) ewentualne zbycie wierzytel- ności jest nieważne, a po drugie dochodzenie wierzytelności jest dopuszczalne dopiero po dniu całkowitej spłaty swojego wcześniejsze- go zobowiązania, jego wygaśnięcia lub po pra- womocnym stwierdzeniu przez sąd nieistnie- nia zobowiązania przy czym zakaz docho- dzenia nie wstrzymuje biegu przedawnienia. Dodatkowo za okres zakazu dochodzenia wierzytelności nie będzie można naliczyć odsetek. Powyższych zasad również nie sto- suje się do banków oraz spółdzielcze kasy oszczędnościowo – rozliczeniowe. Powyższe rozwiązanie wydaje się nowator- skie, gdyż statuuje ustawowy zakaz docho- dzenia wierzytelności z jednoczesnym bra- kiem przerwania w tym okresie biegu prze- dawnienia. Udzielenie zatem pożyczki z na- ruszeniem obowiązku zbadania zdolności kredytowej może nieść dla instytucji pożycz- kowej poważne konsekwencje. Pożyczkobior- ca nie spłacając swojego wcześniejszego zo- bowiązania może bowiem uniemożliwić do- chodzenie wobec niego drugiego zobowią- zania, wobec instytucji pożyczkowej. Jakkol- wiek można dyskutować nad sankcją dla in- stytucji pożyczkowej za niezbadanie lub nie- należyte zbadanie zdolności kredytowej, to jednakże zaproponowana w projekcie san- kcja braku możliwości dochodzenia wierzy- telności w istocie zachęca dłużnika do nie- spłacania zobowiązań. Po czwarte, działalność instytucji pożyczko- wych ma zostać poddana nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego. W ramach realizowa- nia tego nadzoru Instytucja pożyczkowa bę- dzie zobowiązana do przekazywania Komisji Nadzoru Finansowego kwartalnych i rocz- nych sprawozdań z działalności w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego. Komisja Nadzoru Finansowego będzie upra- wniona do żądania przekazania lub okreso- wego przekazywania przez instytucję pożycz- kową informacji, dokumentów lub innych danych, a także wydawać instytucji pożycz- kowej, jak również wydawać instytucji po- życzkowej zalecenia. Natomiast w przypadku stwierdzenia, że in- stytucja pożyczkowa nie wykonuje swoich obowiązków lub wykonuje je nieprawidłowo, Komisja Nadzoru Finansowego może: 1) nałożyć na członka zarządu instytucji po- życzkowej odpowiedzialnego za nieprawi- dłowości karę pieniężną do 150.000 zł; 2) nałożyć na instytucję pożyczkową karę pieniężną do 15.000.000 zł; 3) wystąpić do właściwego organu instytucji pożyczkowej o odwołanie cżłonka zarządu odpowiedzialnego za nieprawidłowości; 4) zawiesić w czynnościach członka zarządu przed rozstrzygnięciem wniosku o jego od- wołanie; 5) wykreślić instytucję pożyczkową z rejestru instytucji pożyczkowych. Nałożenie tych kar ma następować w formie decyzji administracyjnej, która będzie na- tychmiast wykonalna. Niezależnie od powyższego odpowiedzial- ności karnej podlegać będzie osoba odpo- wiedzialna w instytucji pożyczkowej za prze- kazywania informacji Komisji Nadzoru Fi- nansowego w przypadku udzielania infor- macji niezgodnej ze stanem faktycznym lub wprowadzającej organ w błąd. Czyn ten za- grożony będzie karą grzywny do 1.000.000,- zł lub karą pozbawienia wolności do lat 2, zaś w przypadku nieumyślnego działania grzyw- ną do 500.000,- zł lub karą pozbawienia wol- ności do roku. Instytucje pożyczkowe będą nadto zobowią- zane do wnoszenia wpłat na pokrycie kosz- tów nadzoru w kwocie nie wyższej niż 0,5% sumy przychodów z działalności kredytowej, nie niższej niż 5.000 euro. Dokładny sposób wyliczenia opłat określony ma zostać w roz- porządzeniu Prezesa Rady Ministrów. Wszystkie projektowane zmiany nie tylko będą miały wpływ na treść i sposób zawiera- nia umów pożyczek, ale również na funkcjo- nowanie całej branży. Jakkolwiek idea prze- ciwdziałaniu zjawisku lichwy jest niewątpli- wie słuszna, to można mieć wątpliwości czy proponowane ograniczenia działalności in- stytucji pożyczkowych są proporcjonalne do tego celu. Proces legislacyjny jeszcze się nie zakończył, jednak nie należy się spodziewać istotnych zmian. Instytucje pożyczkowe po- winny już teraz przygotować się do nowej rzeczywistości prawnej w której przyjdzie im funkcjonować. PRAWO