Credit Manager Magazine 2/2022

48 CREDIT MANAGER MAGAZINE LUTY / FEBRUARY 2022 Branża tworzyw sztucznych: Wyzwaniem na najbliższe miesiące będzie legislacja Branża przetwórców tworzyw sztucznych systematycznie odbudowuje się po szoku wywołanym pandemią. Ostatni rok był dla nas stosunkowo dobry, a warunki rynkowe nie były tak zmienne, jak w 2020 roku. Robert Szyman Dyrektor Generalny Polskiego Związku Przetwórców Tworzyw Sztucznych Oczywiście cały czas borykamy się z wysoki- mi cenami frachtów czy niespotykanie dużą liczbą przypadków tzw. siły wyższej ogłasza- nej przez producentów surowców. Koniec roku to z kolei dramatyczne wzrosty cen nośników energii, które są raczej niemożliwe do przeniesienia w całości na klientów, co oznacza erozję marży. Niemniej jednak przy- szłość branży będzie zdeterminowana przede wszystkim przez trzy znaczące regulacje pra- wne: implementację dyrektywy SUP (zakaz bądź ograniczenie używania niektórych wy- robów jednorazowych z tworzyw sztucznych), ROP (rozszerzona odpowiedzialność produ- centa, determinująca model gospodarki od- padowej w Polsce) oraz system kaucyjny na opakowania jednorazowe i wielorazowe do napojów. Dyrektywa SUP Wypada przypomnieć, że termin na wpro- wadzenie odpowiednich uregulowań do kra- jowych systemów prawnych upłynął 3 lipca 2021 roku Polska znalazła się w gronie kra- jów, które tego nie uczyniły, natomiast było to źródłem zamieszania. Wywołane ono było właśnie feralną datą lipcową, którą niektóre media odczytały jako moment, od którego w Polsce obowiązuje bezwzględny zakaz sto- sowania jednorazowych kubków, talerzyków, sztućców, słomek etc., podczas gdy brak sto- sownej ustawy krajowej (który to stan utrzy- muje się po dziś dzień) powoduje, że nie na- stąpiły jakiekolwiek zmiany w tym zakresie. Należy jednak odnotować, że 31 grudnia 2021 roku Ministerstwo Klimatu i Środowi- ska opublikowało nowy projekt ustawy SUP. Wśród wprowadzonych przez resort zmian można wymienić m.in. odroczenie obowią- zku posiadania przez punkty sprzedaży in- BRANŻE nych, niż plastikowe, jednorazowe kubki i po- jemniki na dania gotowe do stycznia 2024 roku. Obecnie taka zamiana spowodowałaby jedynie pogorszenie sytuacji, ponieważ brak obecnie wystarczającej podaży zamienników plastiku. Na marginesie – tzw. kubki papie- rowe nie są dobrym zamiennikiem plasti- kowych, gdyż aby zachować ich szczelność, muszą być powlekane warstwą tworzywa lub spajane wewnątrz polimerem i przez to nie nadają się do ponownego przetworzenia. Póki co nie ma również lepszych zamienni- ków dla opakowań do żywności na wynos, zaś zaproponowane alternatywy okazały się szkodliwe dla zdrowia. Dyrektywa SUP była wprowadzana na forum UE dość pospiesznie, co ma dodatkowe, ne- gatywne skutki. Administracje krajowe ocze- kiwały także na wytyczne UE do dyrektywy, które trzykrotnie ulegały modyfikacji. Wszy- stko po to, aby poprawnie wprowadzić za- pisy do przepisów krajowych. Takich zmian nie powinno dokonywać się w sposób nagły, bo efektem może być defragmentacja jedno- litego unijnego rynku, która niestety już ma miejsce poprzez różne transpozycje krajowe. Rozszerzona Odpowiedzialność Producenta Rozszerzona Odpowiedzialność Producenta to mechanizm rządzący systemami gospoda- rowania odpadami opakowań. Zobowiązuje wprowadzających towary w opakowaniach do pokrycia kosztów zbiórki i zagospodaro- wywania odpadów. Na klientach ciąży obo- wiązek tylko skutecznej selekcji odpadów opakowań. ROP jest jednym z elementów dążenia do gospodarki obiegu zamkniętego, gdzie odpady opakowań są ponownie wy- korzystywane do produkcji nowych opako- wań. Poprzez ekomodulację minimalizuje się opakowania nadmierne i nieprzydatne do re- cyklingu, a tam, gdzie to możliwe, ich ilość ulega redukcji. Jest to również element wdra- żania strategii zrównoważonego rozwoju, która ma na celu ograniczenie zależności go- spodarki od surowców kopalnych oraz mini- malizację wpływu na środowisko naturalne. Propozycja wdrożenia ROP w Polsce, przed- stawiona przez Ministerstwo Klimatu i Śro- dowiska, została dość powszechnie skrytyko- wana. Wielokrotnie padały sformułowania, że w zasadzie powinien on zostać stworzony od początku. Jako jeden z podstawowych zarzutów stawiano, że prezentuje on model „Tzw. kubki papierowe nie są dobrym zamiennikiem plastikowych, gdyż aby zachować ich szczelność, muszą być powlekane warstwą tworzywa lub spajane wewnątrz polimerem i przez to nie nadają się do ponownego przetworzenia.”