Credit Manager Magazine 9/2023

„Centralnym punktem polityki integracji we Francji jest kontrakt integracji republikańskiej (tzw. CIR). Jest on zawierany przez imigrantów spoza UE z państwem francuskim i obejmuje zobowiązanie do przestrzegania wartości Republiki. Zawiera cztery dni szkolenia obywatelskiego na przestrzeni czterech miesięcy oraz podstawowy kurs językowy.” kraju Wspólnoty wykonuje zadanie we Francji, zatrudniając w tym celu pracowników w kraju, gdzie jest zarejestrowana, powoduje zdaniem władz w Paryżu „socjalny dumping” (chociażby przez niższe podatki i składki, jakie płaci pracodawca w kraju macierzystym). Francuska inspekcja pracy prowadzi liczne kontrole zagranicznych przedsiębiorstw działających na terenie kraju, teoretycznie w celu walki z nadużyciami, w praktyce zwalczając ten legalny, mimo wszystko, mechanizm. Około 76% imigrantów osiąga w ciągu roku minimalny poziom znajomości francuskiego – A1. Państwo wyznaczyło też sobie cel przeszkolenia zawodowego W kontekście relokacji uchodźców w Unii Europejskiej, napływu uchodźców z Ukrainy i w obliczu stojących przed naszym krajem ogromnych wyzwań demograficznych, imigracja ponownie zawitała do debaty publicznej, tym razem przy okazji kampanii wyborczej. Polityka imigracyjna rządu oznacza więcej niż jeden, nawet najlepszy dokument. Składają się na nią legislacja, praktyka administracyjna i polityka odnośnie wielu obszarów wykraczających poza przyznawanie wiz czy azylu. Warto przyjrzeć się więc, jak wyglądają polityki migracyjne w innych krajach Unii Europejskiej. Za przykłady mogą posłużyć dwa największe państwa Unii – Niemcy i Francja – pionier polityki migracyjnej, Szwecja, jak i nasz południowy sąsiad, Czechy. Na tej próbie możemy wyciągnąć pewne wnioski dla Polski. Francja – model republikańsko- biurokratyczny Francja jest krajem imigracyjnym od przynajmniej dwustu lat, toteż polityka w tym obszarze przechodziła liczne przekształcenia. W XX wieku następujące po sobie rządy luzowały i zaostrzały politykę migracyjną, m.in . ze względu na sytuację na rynku pracy. Obecnie w związku z zamieszkami we Francji tematem dyskusji jest integracja niektórych potomków niegdysiejszych imigrantów, na ogół obywateli francuskich, z resztą społeczeństwa. Dyskutowane są również rozwiązania przygotowujące kraj do kolejnych fali imigracji. Sama polityka azylowa Paryża nie cieszy się wśród obywateli poparciem. Mimo że większość Francuzów przyznaje konieczność zapewniania niektórym osobom ochrony międzynarodowej, to aż 63% ankietowanych deklaruje, że ta polityka jest obecnie we Francji zbyt mało restrykcyjna. Specyfiką francuską jest aktywna walka z delegowaniem pracowników, w tym z Polski. Ta dopuszczalna przez prawo unijne formuła, w której firma z innego W europejskich państwach celem polityki imigracyjnej jest nie tyle asymilacja, co raczej tworzenie sprawnego i pokojowego społeczeństwa różnorodnych grup i jednostek. Wiele państw Europy Zachodniej od dekad pracuje nad sprawnymi procedurami i efektywnymi rozwiązaniami w integracji imigrantów, stale je reformując. Z ich doświadczenia Polska może wyciągnąć nie tylko wnioski, ale i lekcje, by nie powtarzać tych samych błędów. Tu zaostrzyć, tam ułatwić. Polityka imigracyjna według państw Europy Zachodniej Paweł Czapiński Członek zespołów Międzymiastowo oraz Polska na Mapie, Klub Jagielloński W kontekście zagwarantowania prawa do azylu Francja powołała specjalny organ określany skrótowcem OFPRA, który rozpatruje wnioski o ochronę międzynarodową. Również w tym obszarze rząd wyznacza szereg wskaźników, takich jak liczba decyzji wydawanych przez urzędnika w ciągu roku, limit opóźnień w wydawaniu decyzji, maksymalny procent (do 3%) decyzji odrzucanych przez sądy, czy stopień zakwaterowania osób ubiegających się o azyl (ok. 58 % w 2021 r. przy ambicji na poziomie 70%). osób, które otrzymały status uchodźcy. Połowa osób objętych ochroną międzynarodową ma znaleźć pracę lub zdobyć wykształcenie. www.creditmanagermagazine.pl WRZESIEŃ / SEPTEMBER 2023 20 MAKROEKONOMIA