Credit Manager Magazine 1/2024

EDUKACJA przede wszystkim nie pozwala na ocenę stanu i jakości posiadanych przez przedsiębiorstwo należności. Powodem tego stanu może być stosowanie błędnych metod analizy należności, np. poprzez wykorzystanie niewłaściwych wskaźników finansowych. Przyczyną takiej sytuacji mogą być również błędne wnioski z przeprowadzanych analiz stanu należności. Stwierdzić należy także, iż błędem zarządzających przedsiębiorstwem jest niedostosowywanie przeprowadzanej analizy do konkretnej sytuacji przedsiębiorstwa oraz nieuwzględnianie czynników zewnętrznych mających wpływ na wnioski z przeprowadzanej analizy. Można także zaobserwować, iż dość często pojawiającą się nieprawidłowością jest brak określenia przyczyn opóźnień w spłacie zobowiązań przez kontrahentów i niepodejmowanie działań przez zarządzających przedsiębiorstwem w zakresie przyspieszenia spłaty należności. Brak rozpoznania czynników zewnętrznych i wewnętrznych, zagrażających realizacji podstawowego celu zarządzania należnościami, powoduje, iż zarządzanie należnościami staje się nieefektywne. Kolejnym błędem popełnianym przez zarządzających firmą jest opóźnienie procesu windykacji poprzez stosowanie nieskutecznych metod windykacji. Im wcześniej przedsiębiorstwo podejmie działania związane z windykacją, tym proces ściągania należności będzie tańszy i efektywniejszy. Konieczne jest dostosowanie dostępnych działań windykacyjnych do poziomu wierzytelności, okresu przedawnienia jej zapłaty i zachowania, jakie przyjmuje dłużnik. Zastosowanie nieodpowiednich metod i opóźnienie procesu ściągania należności zmniejsza szanse na ich ściągnięcie i zmusza przedsiębiorstwo do podnoszenia kosztów windykacji przez konieczność zaangażowania wyspecjalizowanych firm. Konsekwencją może być powstanie kryzysu płynności finansowej. Należy także stwierdzić, że zastosowanie odpowiednich form upłynniania należności , takich jak sprzedaż należności, faktoring jest elementem składowym całościowej strategii płynności finansowej stosowanej przez przedsiębiorstwa. Niezastosowanie odpowiedniego upłynniania należności powoduje powstanie kryzysu płynności finansowej. STYCZEŃ / JANUARY 2024 www.creditmanagermagazine.pl 33 źródło: “Błędy sferze zarządzania należnościami jako przyczyna kryzysu płynności” , Maria Gorczyńska, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, Katowice 2011 Dość powszechnym błędem w zakresie zarządzania polityką kredytową wobec kontrahentów jest niedostosowywanie warunków płatności do zmieniających się warunków rynkowych oraz sytuacji konkretnego przedsiębiorstwa stosującego politykę kredytową wobec swoich kontrahentów. Przykładem może być brak propozycji opustu za skrócenie terminu płatności przedsiębiorstwu, które miało określony termin płatności, szczególnie w chwili zagrożenia kryzysem płynności. Gdyby przedsiębiorstwo zaproponowało takie wyjście, to kontrahent skorzystałby z kupowania po niższej cenie z opustem, a płaciłby w terminie wcześniej uzgodnionym. Sytuacja zagrożenia kryzysem płynności finansowej zostałaby zażegnana. Zarządzający przedsiębiorstwem powinni więc na bieżąco monitorować działania podejmowane w zakresie polityki kredytowej wobec odbiorców, aby unikać wyżej wskazanych podstawowych błędów, które mogą być przyczyną powstania kryzysu płynności finansowej. Stwierdzenie występowania jakichkolwiek błędów w tym zakresie powinno być impulsem do opracowania i podjęcia natychmiastowych działań, powodujących z jednej strony naprawienie skutków błędnych decyzji, a z drugiej uniknięcie kolejnych błędów w przyszłości. Systematyczna ocena oraz porównywanie zakresu i skali występowania poszczególnych czynników kryzysu płynności finansowej może stać się narzędziem prewencyjnym w zapobieganiu rozprzestrzeniania się kryzysu i zapewnieniu przedsiębiorstwu właściwego rozwoju. „Podstawowym błędem popełnianym przez zarządzających przedsiębiorstwem jest rozpoczynanie kontroli poziomu należności w momencie dostawy produktów i usług, lub gdy faktury są już przeterminowane i przedsiębiorstwo jest zmuszone interweniować. Kompleksowe zarządzanie należnościami zakłada, że sterowanie i kontrola tych aktywów zaczyna się jeszcze przed rozpoczęciem formalnej współpracy z klientem.”