PICM

Panel logowania Language PICM
Language:  

Polityka kredytowa


POLITYKA KREDYTOWA

Zarządzanie ryzykiem kredytowym stanowi ważny element prawidłowego działania przedsiębiorstwa. Proces ten można przedstawić jako cykl składający się z czterech faz:

  1. Definiowanie kryteriów i zasad polityki ryzyka kredytowego wraz z opracowaniem procedur i narzędzi jej realizacji,
  2. Analiza klientów oraz otoczenia, połączone z wyborem instrumentów ograniczania ryzyka kredytowego i narzędzi zarządzania należnościami→ czytaj więcej
  3. Monitorowanie bieżącego ryzyka (należności),  → czytaj więcej
  4. Windykacja, czyli odzyskiwanie trudnych należności. → czytaj więcej

 

POCZĄTEK: Definiowanie kryteriów i zasad polityki ryzyka wraz z opracowaniem procedur i narzędzi jej realizacji

Polityka kredytowa powinna być czymś więcej niż tylko zbiorem wskazań technicznych zarządzania należnościami. Właściwie zdefiniowana może być punktem odniesienia dla całego przedsiębiorstwa (nie tylko działu finansowego) odnośnie finansowania sprzedaży. Dobrze napisana, wszechstronna polityka kredytowa jest pomocna także w bieżącym dialogu z klientami. Polityka wyznacza oraz formalizuje cele operacyjne przedsiębiorstwa, ustala zakres uprawnień udzielania kredytu kupieckiego, definiuje oczekiwania oraz odpowiedzialność, a także poprawia współpracę z innymi departamentami przedsiębiorstwa, zwłaszcza sprzedaży.

 



Konstruując politykę kredytową należy uwzględnić trzy zasady:

  1. Jej podstawowym celem powinno być maksymalizowanie zysków, a nie minimalizowanie należności przeterminowanych i nieściągalnych. Wybór między tymi dwoma opcjami zależy głównie od wielkości marży zysku brutto na sprzedaży. Jeśli jest o­na duża, to przyjęcie zliberalizowanej polityki kredytowej jest uzasadnione. Jeśli zyskowność brutto jest niska, to główną troską powinno być niedopuszczenie do zbyt dużego poziomu należności przeterminowanych i nieściągalnych.
  2. Należy zwracać szczególną uwagę na niebezpieczne kredyty. Nie powinno się z takim samym poświęceniem analizować wszystkich kontrahentów. Jeśli klient ubiega się o mały lub typowy kredyt, to proces podejmowania decyzji powinien mieć charakter rutynowy. Jeśli natomiast planowana jest umowa znacznej wartości lub odzyskanie należności wątpliwe, to należy przeprowadzić szczegółową analizę.
  3. Należy myśleć perspektywicznie. Podejmowanie decyzji kredytowych to proces dynamiczny. Nie można zwracać uwagi jedynie na stan obecny. Czasami warto zaakceptować stosunkowo wysokie ryzyko pod warunkiem, że istnieje szansa, iż dany klient stanie się rzetelnym i stałym nabywcą. Dlatego nowe przedsiębiorstwa muszą się liczyć z większą liczbą złych kredytów niż te o ustalonej pozycji na rynku.

 

Osiągnięcie tych celów jest możliwe poprzez szereg konkretnych działań, jak np.:

 

WIĘCEJ:

→ Jak i czy warto stworzyć dobrą politykę kredytową? [CreditBlog]

→ Czy powinienem mieć jakąś strategie kredytową? Tak! Ale jaką? [CreditBlog]

→ Polityka zarządzania ryzykiem kredytowym: cel, zasady, strategie [CREDITOPEDIA ©] 

→ Procedury związane z zarządzaniem ryzykiem kredytowym [CREDITOPEDIA ©] 

→ Procedury kontrolne zarządzania ryzykiem kredytowym [CREDITOPEDIA ©] 

→ Kredyt kupiecki [CreditBlog]

 

 

Masz jakieś sugestie? Nie znalazłeś tego czego szukałeś? Napisz do nas: picm@picm.pl