Credit Manager Magazine 6/2021

40 CREDIT MANAGER MAGAZINE czerwiec / june 2021 ANALIZA 2035 r. w przypadku gazu. Całkowity lub pra- wie całkowity zakaz bezpośredniego finanso- wania węgla wprowadziła też Kanada, która tuż przed szczytem ogłosiła plan klimatycz- ny, który zakłada 32-40-proc. cel redukcji emisji do 2030 r. Kanadyjczycy chcą go osią- gnąć, podnosząc opłaty za emisje dwutlenku węgla, które obecnie wynoszą 30 dolarów za tonę. Opłaty mają rosnąć o 15 dolarów każ- dego roku, aż w roku 2030 osiągną 170 dola- rów kanadyjskich za tonę. Swoje cele szczegółowe przedstawili również Chińczycy, którzy zapowiedzieli zmniejsze- nie tzw. intensywności węglowej gospodarki (w jednostkach PKB na tonę spalonego wę- gla) o ponad 65 proc. do 2030 r. w porówna- niu z 2005 r., zwiększenie w tym czasie zuży- cia energii ze źródeł niekopalnych do około 25 proc., ilości zasobów leśnych do 6 mld metrów sześciennych i całkowitej mocy za- instalowanej energii wiatru i słońca do 1200 gigawatów. To dość poważne deklaracje, bo Chiny wcześniej nie zakładały żadnego celu w tym zakresie. Największą siłą pociągową globalnej dekar- bonizacji pozostaje jednak Unia Europejska, w przypadku której do osiągnięcia celu neu- tralności klimatycznej będą musiały przyczy- nić się wszystkie państwa członkowskie oraz wszystkie sektory gospodarki. W planie pra- cy KE na 2021 r. znajduje się pakiet „Fit for 55” , który pozwoli cele teoretyczne przełożyć na praktyczne rozwiązania. Zakłada on przy- spieszenie odejścia od paliw kopalnych (zu- życie węgla w UE ma spaść o 70 proc. w po- równaniu z 2015 r., a ropy i gazu odpowied- nio o ponad 30 i 25 proc.), odejście od tra- dycyjnych napędów w samochodach oraz modernizację budynków. Propozycje szczegółowych aktów prawnych Komisja przedstawi w połowie 2021 r. Będą dotyczyć głównie rewizji systemu handlu uprawnieniami do emisji EU ETS (droższe uprawnienia do emisji mają zwiększyć kosz- ty węgla i gazu ziemnego), rozwoju OZE i efektywności energetycznej, podziału celów redukcji emisji pomiędzy poszczególne pań- stwa członkowskie. Energia z odnawialnych źródeł ma stanowić 38-40 proc. całkowitego zużycia energii w 2030 r., co będzie wyma- gało zwiększenia inwestycji w tym sektorze o ok. 350 mld euro rocznie. Państwa wymagające wsparcia w transforma- cji (w tym głównie Polska) mają dostać na to pieniądze z Funduszu Modernizacyjne- go, powstałego na bazie sprzedaży 2 proc. uprawnień do emisji od wszystkich państw członkowskich. Unia Europejska prawdopo- dobnie będzie też musiała opracować projekt tzw. granicznej opłaty węglowej od towarów importowanych do Unii, lecz produkowa- nych w krajach nieprzestrzegających poro- zumieniaparyskiego. Chodzi o to, żebyprzed- siębiorstwa w państwach unijnych nie stra- ciły konkurencyjnej pozycji względem tych, którzy do obniżania emisji dwutlenku węgla nie są prawnie zmuszani. Paliwa kopalne nadal w grze, ale przegrywają Dotychczasowy brak spójnej, międzynaro- dowej strategii w zakresie odchodzenia od paliw kopalnych spowodował, że – jak wyni- ka z raportu organizacji badawczych i ONZ „Production Gap Report” – realizacja zało- żeń porozumienia paryskiego nie przebiega tak, jak by tego oczekiwano. Pomimo badan wskazujacych na to, ze swiat musi ograni- czac produkcje paliw kopalnych o 6 proc. rocznie, aby utrzymac globalne ocieplenie na poziomie 1,5°C, niektóre kraje planują w cia- gu nadchodzacej dekady nadal zwiekszac ich produkcje. Autorzy raportu stwierdzają jednocześnie, ze odbudowa po COVID-19 to potencjalny punkt zwrotny, w ktorym swiat może zmienic kurs i unikną produkcji wegla, ropy i gazu ponad poziom, który po- zwoliłby na ograniczenie wzrostu globalnego ocieplenia do 1,5°C. Zwłaszcza że raport firmy doradczej SYSTE- MIQ pokazuje, że umowa, mimo wszystko, wywarła duży wpływ na rynki i przyspiesze- nie inwestycji niskoemisyjnych. Raport po „Pomimo badan wskazujacych na to, ze swiat musi ograniczac produkcje paliw kopalnych o 6 proc. rocznie, aby utrzymac globalne ocieplenie na poziomie 1,5°C, niektóre kraje planują w ciagu nadchodzacej dekady nadal zwiekszac ich produkcje.”